Właśnie w Parlamencie Europejskim powiedziałam całą prawdę o polityce von der Leyen - Konfederacja

Właśnie w Parlamencie Europejskim powiedziałam całą prawdę o polityce von der Leyen

Ewa Zajączkowska-Hernik, poseł do Parlamentu Europejskiego

Jest pani wstydem i hańbą dla Wspólnoty! Przez umowę z Mercosur będzie do nas płynąć toksyczna żywność i narkotyki! – właśnie w Parlamencie Europejskim powiedziałam całą prawdę o polityce Ursuli von der Leyen, która pokazała gdzie ma demokrację i nie przyszła na debatę o wyrażeniu jej wotum nieufności!

Kto wam płaci za dopchnięcie kolanem umowy z Mercosur? Właściciele rolniczych latyfundiów z Brazylii, rosyjscy producenci nawozów czy kartele narkotykowe? Co będzie płynęło do Europy na statkach z Ameryki Południowej? Żywność z toksyczną chemią zakazaną w UE i kokaina! Będziecie tym truć ludzi, niszczyć rolnictwo i pozbawiać nas bezpieczeństwa żywnościowego!

Możecie wyjaśnić jakie procesy myślowe zachodzą w głowie pani von der Leyen, skoro europejskie rolnictwo i produkcja żywności tu, na miejscu, jest nieekologiczna, a transport nafaszerowanej chemią żywności setkami mil na statkach już spełnia warunki religii klimatycznej, którą ona wyznaje?

Liczę na to, że w końcu się pani doigra i trafi za kratki, czego sobie i państwu życzę. Pierwszy krok to wotum nieufności i wyrzucenie pani z Komisji Europejskiej prosto na śmietnik historii – dla dobra nas wszystkich!

Komentarze (2)

Ukraińcy chcą wydobywać węgiel w Polsce tylko na eksport

Rozwiń wpis...
Paweł Usiądek, człoenk Rady Liderów Konfederacji

Kolejny przykład kolonialnej polityki energetycznej!

Wywiad z prezesem Coal Energy dla WNP pokazuje w pigułce, w jakim kierunku dryfuje dziś polska polityka surowcowa. Spółka zapowiada wydobycie wysokiej jakości węgla energetycznego ze złoża Bobrek-Miechowice, ale otwarcie przyznaje, że w pierwszej kolejności węgiel ma trafić na rynek ukraiński, a nie do polskich odbiorców. Polska ziemia, polskie złoża, polskie koszty środowiskowe i społeczne, a surowiec dla zagranicy. To nie jest strategia bezpieczeństwa energetycznego, to jest model kolonialny.

Coal Energy tłumaczy swoje plany faktem, że w Unii Europejskiej, także w Polsce, węgiel jest wypychany z miksu energetycznego. I właśnie w tym tkwi sedno problemu. Zamiast racjonalnie wykorzystać własne zasoby w okresie przejściowym i wzmacniać stabilność systemu energetycznego, państwo tworzy warunki, w których wydobycie węgla w Polsce opłaca się tylko wtedy, gdy jest on wywożony za granicę. Polscy producenci energii są administracyjnie dociskani, a jednocześnie prywatne podmioty mogą planować wydobycie i eksport, bo zagraniczni odbiorcy nie podlegają unijnym ideologicznym restrykcjom.

Skala wydobycia, o której mówi spółka, 12 000–25 000 ton miesięcznie, nie jest przypadkowa. To wolumen „bezpieczny”, łatwy do sprzedaży i niebudzący politycznych emocji. Tyle że to kolejny krok w kierunku marginalizacji polskiego węgla na własnym rynku. Jeśli węgiel z polskich złóż ma zasilać cementownie, cukrownie i zakłady ceramiczne na Ukrainie, a nie polską energetykę i przemysł, to znaczy, że państwo abdykowało z myślenia o suwerenności energetycznej.

Niepokój budzi także wątek metali ziem rzadkich. Polska jest wskazywana jako „interesujący kierunek” w kontekście pozyskiwania tych surowców z hałd pogórniczych. Znowu słyszymy zapowiedzi analiz, partnerstw i projektów, ale bez jasnej odpowiedzi na pytanie, kto będzie beneficjentem tej działalności. Czy Polska zamierza budować własne kompetencje i kontrolę nad strategicznymi surowcami, czy ponownie odda je w ręce zagranicznych holdingów, które będą je eksploatować na własnych warunkach.

Coal Energy to spółka zarejestrowana w Luksemburgu, z historią działalności w Donbasie, dziś działająca w Polsce poprzez spółkę zależną. To model dobrze znany. Kapitał zagraniczny, polskie zasoby, a decyzje podejmowane poza Polską. Państwo polskie w tym układzie pełni rolę dostarczyciela koncesji, przestrzeni i infrastruktury, bez realnej kontroli nad kierunkiem wykorzystania strategicznych surowców.

Plany inwestycyjne Ukraińców są zrozumiałe. Tylko dlaczego im będzie się opłacać wydobycie i eksport węgla, a Polakom nie?

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (1)

Iran – państwo które nie upada

Rozwiń wpis...
Krystian Kamiński, b. poseł na Sejm

Iran po raz kolejny stał się ekranem, na który Zachód rzutuje własne oczekiwania, lęki i polityczne życzenia.

Kolejna fala protestów w Iranie wygasa. Dzięki niej więcej dowiedzieliśmy się o stanie globalnej infosfery niż o samym Iranie. Bardzo wyraźnie ujrzeliśmy, że serwisy społecznościowe z łatwością stają się narzędziami dezinformacji na skalę globalną. Przypomnijcie sobie, ile razy w ciągu ostatnich dwóch tygodni przeczytaliście, że system Republiki Islamskiej właśnie upada. Taki przekaz wypełnił Facebooka i X. Na jakiej podstawie formułowano tak śmiałe tezy, skoro informacje z Iranu wypływały do nas bardzo cienką strużką, ponieważ władze skutecznie zablokowały łączność internetową?

Wiele wskazuje na to, że mieliśmy do czynienia z czyjąś operacją informacyjną o ogromnym zasięgu, a nie tylko z ruchem organicznym. Warto zwrócić uwagę, że wrogom władz Iranu nie pomógł nawet satelitarny internet Elona Muska. Ograniczenie skuteczności Starlinka pokazuje, na jaki poziom wkracza walka elektroniczna. Pytaniem pozostaje, czy działania te Irańczycy przeprowadzili własnymi narzędziami, czy z pomocą bardziej zaawansowanych technologicznie partnerów. Nie wykluczam jednak, że Irańczycy sami posiadają takie zdolności. Społeczeństwo Iranu należy do najlepiej wykształconych na Bliskim Wschodzie. Kraj ten, będąc pod sankcjami, sam rozwinął swój program atomowy o daleko posuniętym zaawansowaniu, wszechstronny program rakietowy oraz skonstruował szereg satelitów geolokalizacyjnych wynoszonych na orbitę przez Rosjan.

Moja opinia nie dotyczy jednak tylko serwisów społecznościowych. Na przykładzie Polski obserwowaliśmy, jak nawet media kreujące się na poważne, redakcje głównego nurtu podawały najbardziej fantastyczne plotki. I tak przykładowo Wirtualna Polska pisała o zdobywaniu całych miast przez przeciwników irańskich władz, a „Rzeczpospolita” o wywożeniu irańskich rezerw złota do Rosji czy przygotowaniach najwyższego przywódcy Iranu do ucieczki, bez podawania wiarygodnych źródeł ani przekonujących, logicznych przesłanek. Wydarzenia w Iranie pokazały niski poziom wiarygodności wielu polskich redakcji.

Co do samej sytuacji w Iranie. Nie ma wątpliwości, że wystąpienia rozpoczęły się jako protesty niezbyt dużych grup przeciwko fatalnej sytuacji finansowo-ekonomicznej bliskowschodniego kraju. Gwałtowna deprecjacja riala, związana ze zmianą polityki dewizowej władz, to jest wycofaniem się z zapewniania dolara po preferencyjnym kursie dla przedsiębiorców-importerów, dodatkowo napędzająca i tak już galopującą inflację, poruszyła początkowo teherański bazar. „Bazar” funkcjonuje w przypadku Iranu jako termin określający całą klasę społeczną, drobnych i średnich handlarzy, odgrywających niemałą rolę w obrocie w tym państwie, a zarazem będących dość spójną grupą. Warto zauważyć, że bazar odgrywał rolę i w czasie inspirowanego przez Brytyjczyków i Amerykanów zamachu stanu z 1953 roku, przez których został zmanipulowany, i w czasie rewolucji 1979 roku, która zmiotła szacha i po paru latach wydźwignęła do władzy szyickie duchowieństwo oraz zwolenników jego doktryny.

Jednak to, co zaczęło się jako protest na tle społeczno-ekonomicznym, faktycznie przerodziło się w polityczny bunt. Objął on prawdopodobnie większość regionów kraju. Jednocześnie nigdzie, także w stolicy, manifestacje przeciwników władz i samego systemu Republiki Islamskiej nie przybrały takich rozmiarów jak w 2022 roku ani tym bardziej takich jak w 2009. Nie ma również wątpliwości, że w czasie protestów przeradzających się w zamieszki dochodziło do licznych aktów wandalizmu, ataków na przypadkowych ludzi zidentyfikowanych jako zwolenników systemu, a przede wszystkim ataków na funkcjonariuszy państwowych. Najpewniej doszło do użycia broni palnej, koktajli Mołotowa czy noży przez przeciwników władz. Pojawiają się też informacje o akcjach separatystów kurdyjskich operujących z sąsiedniego Iraku oraz co najmniej jednym ataku separatystów beludżyjskich na drugim krańcu kraju.

Trudno było przeoczyć także poparcie, a wręcz mobilizowanie protestujących, przez władze USA, a szczególnie Izraela. W tym drugim przypadku nawet nie ukrywano, że izraelskie służby specjalne biorą udział we wspieraniu przeciwników irańskich władz. Pisano o tym na perskojęzycznym profilu Mosadu w serwisie X. Izraelski Kanał 14 zakomunikował, iż Izraelczycy zbroili bojówkarzy strzelających do irańskich funkcjonariuszy. Czy tak było, nie jestem w stanie ze stuprocentową pewnością odpowiedzieć na to pytanie. Sam fakt jednak takiej kampanii informacyjnej wskazuje na udział Izraela w inspirowaniu coraz bardziej radykalnych form walki z władzami Iranu, a także na kreowanie swojej sprawczości, co ma zwiększyć mobilizację irańskich buntowników przekonanych, że stoi za nimi przemożna potęga.

Wydaje się, że władze zdołały stłumić falę protestów i zamieszek. System Republiki Islamskiej wykazał się odpornością i nie zawahał się użyć siły we własnej obronie. Było to możliwe, ponieważ elita polityczna zachowała spoistość, podobnie jak podlegające jej sektor bezpieczeństwa i siły zbrojne, w których szczególną rolę odgrywa Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej. Choć prezydent Masoud Pezeshkian pełnił rolę trybuna, wsłuchującego się i wyrażającego społeczno-ekonomiczne bolączki obywateli, ani na chwilę publicznie nie wyszedł poza politykę elity. Władze potrafiły też odwołać się do swoich zwolenników. Ich manifestacje z 12 stycznia w Teheranie, o bardzo masowym charakterze, wskazują, poza wieloma innymi przesłankami, że system ma bazę społeczną, na której, będąc skonsolidowanym i uzbrojonym, może trwać.

Jego krytycy twierdzą, że czynnikiem zmieniającym sytuację byłaby interwencja zbrojna z zewnątrz. Przypomnę, że taka już miała miejsce w czerwcu ubiegłego roku. Mimo zmasowanych i dotkliwych uderzeń z powietrza oraz szeroko zakrojonego, wyrafinowanego użycia agentury i dywersji na miejscu system nie padł. Wprost przeciwnie, poszerzył, przynajmniej w tym momencie, swoje poparcie społeczne. Stawiam tezę, że w obliczu pogróżek obcej interwencji władze Iranu nadal je zyskują. Opierają się one bowiem nie tylko na oficjalnej legitymizacji ideologicznej, to jest poparciu dla specyficznego systemu władzy szyickiego duchowieństwa realizującego ład wywiedziony wprost z religii, ale też w coraz większym stopniu na bardzo specyficznym nacjonalizmie irańskim. Specyficznym, bo nieodwołującym się wyłącznie do wąskiej wspólnoty etnicznej Persów, lecz do szerszej identyfikacji z irańską państwowością jako formą trwania oryginalnej i wyrafinowanej cywilizacji.

O ile w Iranie występują tendencje separatystyczne wśród zauważalnych grup Kurdów i Beludżów, są one znacznie słabsze w przypadku Azerów oraz Arabów. Azerowie stanowią od kilkunastu procent do około jednej czwartej ludności kraju i zamieszkują głównie północno-zachodnią część Iranu. Mimo swojej liczebności pozostają w przeważającej mierze lojalni wobec irańskiej państwowości. Warto zauważyć, że Azerem z pochodzenia jest sam najwyższy przywódca Ali Chamenei. Również Arabowie zamieszkujący pogranicze Iraku, stanowiący do 2 procent ludności Iranu, w czasie wojny z Irakiem w latach 80. XX wieku w swojej masie pozostali wierni państwu irańskiemu.

System polityczny Iranu nie ma cech personalistycznej dyktatury. Iran jest ideokratyczną republiką ze skomplikowanym układem instytucji państwowych, reprezentujących pewien pluralizm interpretacji sposobów realizacji przyświecającej państwu ideologii, systemem zawierającym procedury wyborcze i zapewniającym pewną elastyczność oraz zdolność kooptacji aktorów społecznych.

Etniczna mozaika, jaką jest Iran, którego peryferyjne grupy mają swoich krewniaków w krajach ościennych, a także zauważalna mniejszość sunnicka, wśród której operują dżihadyści, jak ma to miejsce wśród Beludżów, określa ewentualną katastrofalność skutków upadku irańskiej państwowości. Biorąc pod uwagę znaczenie Iranu na rynku ropy oraz liczbę jego ludności sięgającą około 90 milionów, skutki byłyby katastrofalne nie tylko dla Bliskiego Wschodu, ale najpewniej także dla Europy.

Donald Trump najpewniej rozumiał te uwarunkowania. Dlatego też, mimo pogróżek pod adresem irańskich władz i, jak się zdaje, faktycznych przygotowań do operacji militarnej, nie podjął on decyzji o jej przeprowadzeniu. Państwowości irańskiej na ten moment raczej nie można zniszczyć bombardowaniami z powietrza. Nie można też przeprowadzić porwania jednego przywódcy, które poważnie zmieniłoby wewnętrzne parametry irańskiego systemu władzy. Pamiętamy wszak tajemniczą katastrofę śmigłowca, w której w 2024 roku zginął poprzedni prezydent Iranu. Czy zmieniło to politykę tego państwa na bardziej spolegliwą i odpowiadającą interesom USA oraz Izraela? Czy zmieniła ją śmierć tak wielu najwyższych oficerów w czasie ataku Izraela?

Można zresztą zapytać, czy Donald Trump osiągnął swój cel wobec Wenezueli, systemu dużo słabszego i bardziej spersonalizowanego. Spektakularna akcja porwania Nicolása Maduro jak na razie nie przełożyła się wprost na znaczącą zmianę polityki zagranicznej czy ułożenia wewnętrznego tego państwa Ameryki Południowej. Głównym zyskiem Trumpa było raczej uderzenie psychologiczne, podbudowa wizerunku USA jako sprawnej potęgi, niewahającej się przed użyciem siły. Polityka Trumpa to więc przede wszystkim polityka spektaklu, mająca jednak realne efekty w takim stopniu, w jakim zmiana percepcji rządzących innymi państwami może wpływać na zmianę ich polityki. To samo dotyczy percepcji społeczeństw, które tworzą uwarunkowania działań polityków. Na przykładzie Polski i licznych polskich komentatorów, publicystów, polityków, zwykłych użytkowników sieci można było się przekonać, jak amerykańska polityka najsprawniej zmienia percepcję Polaków.

Największym zagrożeniem dla Iranu i najgroźniejszym orężem USA pozostają sankcje. To właśnie przy ich pomocy Waszyngton może doprowadzić do takiej biedy w Iranie, w której kruszeć będzie nie tylko lojalność coraz większej grupy mieszkańców, ale też determinacja niektórych członków elity. Trzeba jednak pamiętać, że jedni i drudzy od dekad znoszą już wyrzeczenia, jakich niewiele społeczeństw jest w stanie znosić. Dlatego problem Iranu nie polega na tym, czy system upadnie, lecz na tym, jaką cenę za jego trwanie gotowi są ponieść sami Irańczycy.

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (2)

Ceny uprawnień do emisji CO2 wystrzeliły i przebiły barierę 90 euro za tonę!

Rozwiń wpis...
Stanisław Tyszka, poseł do Parlamentu Europejskiego, współprzewodniczący grupy Europa Suwerennych Narodów

To najwyższy poziom od 2023 roku! Dlatego domagam się od Komisji Europejskiej zawieszenia systemu EU ETS!
Koszt uprawnień do emisji CO2 to kilkanaście procent rachunku za prąd przeciętnego gospodarstwa domowego oraz uderzenie w konkurencyjność polskiego przemysłu.

System uprawnień EU ETS to mechanizm, który drenuje Twój portfel:
– Elektrownie muszą płacić za każdą tonę CO2. Im droższe uprawnienia, tym wyższy koszt produkcji energii.
– Ten koszt jest dopisywany do Twojego rachunku. Płacisz za „klimat”, zamiast za faktycznie zużyty prąd.
– Drożeje produkcja wszystkiego. Fabryki, zakłady produkcyjne, piekarnie oraz inne firmy płacą wyższe rachunki, więc podnoszą ceny.
– Płacisz dwa razy. Raz w rachunku za prąd, drugi raz przy kasie w sklepie.

To nie jest przypadek – to celowa polityka Unii Europejskiej, która uderza zwłaszcza w kraje takie jak Polska. A to dopiero początek! Już za chwilę wchodzi ETS2, który nałoży podobne opłaty na paliwo do Twojego auta i ogrzewanie domu gazem czy węglem.

Dlatego jako poseł do Parlamentu Europejskiego zwróciłem się z oficjalnym zapytaniem do Komisji Europejskiej, w którym domagam się:
– zawieszenia systemu EU ETS oraz
– wycofania się z planów wprowadzenia systemu ETS2 w obszarze transportu i mieszkalnictwa.

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (4)

Rząd Donalda Tuska kolejny raz ulega naciskom z Brukseli!

Rozwiń wpis...
Bartłomiej Pejo, poseł na Sejm, członek Rady Liderów Konfederacji

i. Zamiast pojęć „kobieta” i „mężczyzna” w dokumentach urzędowych mają się pojawić określenia „pierwszy małżonek” i „drugi małżonek”.

To nie jest żadna techniczna zmiana. To świadome działanie, które ma obejść polską konstytucję i otworzyć furtkę do uznawania w Polsce małżeństw jednopłciowych zawieranych za granicą.

Konstytucja RP jasno mówi, że małżeństwo to związek kobiety i mężczyzny. Bez gwiazdek, bez interpretacji, bez ideologii.

Konfederacja nie zgadza się na ciche przepychanie zmian światopoglądowych tylnymi drzwiami, pod dyktando unijnych instytucji. Będziemy bronić polskiego prawa, suwerenności i normalnych definicji, które obowiązywały przez pokolenia.

Rodzina to kobieta i mężczyzna. Państwo ma obowiązek to chronić, a nie rozmywać znaczenie podstawowych pojęć.

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (3)

Michał Wawer uświadamia europopseł KO: Węgry są sojusznikiem Polski

Rozwiń wpis...

Wiceprzewodniczący Klubu Poselskiego Konfederacji Michał Wawer w programie 7 Dzień Tygodnia w Radio ZET do Kamili Gasiuk-Pichowicz:
– Pani co najmniej trzykrotnie powiedziała, że Węgry są sojusznikiem Putina. I chciałem panią uświadomić, że Węgry są w NATO. Węgry są w Unii Europejskiej. Węgry przyjmują uchodźców z Ukrainy. Węgry są sojusznikiem Polski.

➡️ Sojusznika można krytykować, jeżeli jakaś decyzja konkretnemu politykowi się nie podoba, ale proszę nie kłamać widzom, że Węgry, nasz sojusznik, polski sojusznik, są sojusznikiem Putina.

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (1)

Mamy pod stopami nieograniczony zasób energii…

Rozwiń wpis...
Marek Tucholski, płocki lider Konfederacji

Mamy pod stopami nieograniczony zasób energii, ale kolejne rządy wolą przepalać nasze pieniądze na importowane wiatraki i fotowoltaikę, jednocześnie zwiększając naszą zależność energetyczną.

Zwiń wpis

Skomentuj

Nadchodzi podatek radiowo-telewizyjny za smartfony!

Rozwiń wpis...
Bartłomiej Pejo, poseł na Sejm, członek Rady Liderów Konfederacji

Poczta Polska i sądy administracyjne uznały, że nasze smartfony podlegają opłacie RTV, ponieważ są „urządzeniami technicznymi zdolnymi do natychmiastowego odbioru programu”.

Absurd? Tym większy, że coraz rzadziej oglądamy klasyczną telewizję z multipleksu, tę, która i tak jest dziś wypychana z rynku.

Nie ma jednak wątpliwości, że to po prostu kolejny skok na kasę. Polski system podatkowy nie bez powodu uznawany jest za jeden z najgorszych w Europie.

Zwiń wpis

Skomentuj

Decyzja wicepremiera Gawkowskiego jest sprzeczna z Konstytucją!

Rozwiń wpis...
Wicemarszałek Sejmu Krzysztof Bosak skomentował na X decyzję wicepremiera i ministra cyfryzacji Krzysztofa Gawkowskiego.

Wicepremier Gawkowski poinformował na X, że podpsiał dokumenty, które rozpoczynają proces zmiany wzorów aktów stanu cywilnego, tak aby państwo działało sprawnie i równo wobec wszystkich obywateli. Rozporządzenie w sprawie wzorów dokumentów wydawanych z zakresu rejestracji stanu cywilnego, umożliwi transkrypcję zagranicznych aktów małżeństwa osób tej samej płci zawartych w innych krajach Unii Europejskiej oraz pozwoli techniczne przygotować systemy i rejestr małżeństw“

Komentarz Krzysztofa Bosaka:
To decyzja sprzeczna z Konstytucją i próba wprowadzenia skutków „małżeństw” homoseksualnych bocznymi drzwiami. Ta decyzja musi zostać naprawiona, zgodnie z zasadami praworządności.

Jeśli chodzi o stanowisko TS UE to musimy stać na stanowisku, że nie obowiązuje ono Polski ponieważ w traktatach nie delegowaliśmy do UE kompetencji w zakresie prawa rodzinnego czy sporów z zakresu prawa prywatnego międzynarodowego.

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (2)

Von der Leyen podpisała umowę z Mercosur! Ona powinna siedzieć w więzieniu a nie w Komisji Europejskiej

Rozwiń wpis...
Ewa Zajączkowska-Hernik, poseł do Parlamentu Europejskiego

To wyrok na nasze rolnictwo i bezpieczeństwo żywnościowe!

Od dawna powtarzam, że ta kobieta powinna siedzieć w więzieniu a nie w Komisji Europejskiej. Ta umowa i sposób jej przepychania jest jednym z największych skandali w historii UE. Oto cała prawda o umowie z Mercosur 👇

❌ Umowa procedowana ze złamaniem unijnych traktatów!

➡️ Komisja Europejska zdecydowała o podziale umowy UE-Mercosur na umowę o partnerstwie i umowę handlową, dzięki czemu ta druga (kluczowa dla Niemiec i von der Leyen) nie wymaga ratyfikacji krajowych parlamentów

➡️ To narusza unijne przepisy oraz konkluzje Rady Europejskiej z 2018 r., które mówią o tym, że umowa UE-Mercosur powinna wymagać ratyfikacji na szczeblu krajowym

❌ Państwa Mercosur zapowiedziały wczoraj, że nie będą respektować tzw. klauzul ochronnych dla europejskiego rolnictwa i konsumentów, bo NIE MA ich w umowie (są tylko rozporządzeniami UE)

❌ To sprawi, że nasz rynek zaleje tania żywność niskiej jakości z Ameryki Południowej, przy produkcji której stosuje się toksyczne i groźne dla zdrowia pestycydy zakazane w UE

❌ Unia Europejska zakazuje stosowania części środków ochrony roślin na swoim terytorium, a jednocześnie sprzedaje te same substancje do krajów Mercosur, z którymi właśnie podpisała umowę na sprowadzanie ogromnej ilości żywności. W ten sposób będziemy truć sami siebie!

❌ Brazylia jest największym importerem pestycydów na świecie. Tylko w 2024 wartość importu pestycydów do krajów Mercosur wyniosła aż 6,2 mld dolarów, a znacząca część pochodzi z Rosji oraz Niemiec

❌ Kto najbardziej zyska? Oczywiście Niemcy, bo kraje południowoamerykańskie to duży rynek zbytu dla ich sektora motoryzacyjnego czy farmaceutycznego, czego bardzo potrzebują (łączy wzrost wartości eksportu dla obu tych sektorów ma wynieść ponad 33 miliardy euro)

❌ Kto najwięcej straci? Polska, która w UE jest liderem branży drobiarskiej, czołowym producentem cukru, kukurydzy i wołowiny. Te branże zostaną zalane przez towary z państw Mercosur – Brazylia to największy producent mięsa drobiowego i cukru, a Argentyna wołowiny, oba te państwa są też w samej czołówce jeśli chodzi o produkcję kukurydzy.

Przypominam, że jeszcze niedawno premier Tusk wmawiał Polakom, że “umowa z Mercosur jest w dużej mierze już bezpieczna z punktu widzenia polskich rolników, ale także polskich konsumentów”🤡

Po czymś takim von der Leyen i cała jej Komisja Europejska powinna zostać wywieziona na taczkach, a samą umowę należy natychmiast zaskarżyć do Trybunału Sprawiedliwości UE! Do czasu wyroku ogóle nie powinniśmy jej realizować a towary z krajów Mercosur powinny być odsyłane. Tak postąpiłby asertywny rząd, dbający o swoich obywateli, którego niestety nie mamy.

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (1)

W Łodzi standard „czarnej drogi” zimą jest… nieosiągalny. Serio?!

Rozwiń wpis...
Klaudia Domagała – prezes Fundacji Kobiety Wolności i Niepodległości, łódzka działaczka Konfederacji

Prezydent Łodzi Hanna Zdanowska właśnie próbuje wmówić mieszkańcom, że standard „czarnej drogi” zimą jest… nieosiągalny. Naprawdę? To ciekawe, bo w Bełchatowie, mieście mniejszym, z mniejszym budżetem, ale gdzie rządzi Patryk Marjan, zimą da się jeździć po czarnym asfalcie, a nie po lodowisku. Czy tam obowiązują inne prawa fizyki, czy po prostu ktoś potrafi zarządzać?

Tymczasem w Łodzi problemem rzekomo jest… pogoda. Zawsze pogoda. A fakty są takie, że o ile publicznie dostępne dane są prawidłowe, to miasto od lat kontraktuje coraz mniej pługopiaskarek:
– w 2021 r. – 128
– w 2022 r. – 108
– w 2023 r. – 108
– w 2024 r. – 85
– w 2025 r. – 85

To spadek o kilkadziesiąt procent w porównaniu z 2021 rokiem! W efekcie władze zdziwione rozkładają ręce i mówią mieszkańcom, że „lepiej się nie da”. To nie jest uczciwa informacja, to obniżanie standardów i przygotowywanie gruntu pod tłumaczenie nieudolności. Na razie pogoda sama rozwiązała problem, bo śnieg i lód stopniały. Ale prognozy są jasne: za kilka dni wrócą opady i mróz. I co wtedy? Znowu dowiemy się, że „zima zaskoczyła drogowców”, a czarna droga to fanaberia?

Pytanie brzmi: czy władze Łodzi będą mądre choć po szkodzie, czy dalej będą przekonywać, że standard, który działa w innych miastach, u nas jest… nierealny.

Może warto powiedzieć sobie wprost: problemem nie jest zima. Problemem jest zarządzanie.

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (1)

Michał Wawer zwycięzcą debaty na Kanale Zero!

Rozwiń wpis...
Michał Wawer, wiceprzewodniczący Klubu Poselskiego Konfederacji

Bardzo dziękuję za uhonorowanie mnie tytułem zwycięzcy debaty w Kanale Zero! Satysfakcja podwójna, bo najwyżej spośród wszystkich uczestników ocenili mnie niezależnie od siebie zarówno widzowie, jak i dziennikarskie jury. Dziękuję serdecznie jednemu i drugiemu gremium 🙂

Debata była faktycznie ciekawa, a formuła pojedynków jest moim zdaniem bardzo trafionym pomysłem – gratulacje dla zespołu Kanału Zero za ten koncept!

Wypowiedzi MIchała Wawera w trakcie debaty 👇

Pozdrawiam serdecznie wszystkich pozostałych uczestników i gratuluję Waszych występów! Myślę, że udało nam się wczoraj debatować kulturalnie (mimo okazjonalnego iskrzenia), z zachowaniem dyscypliny czasowej i nie wchodząc sobie w słowo. To była przyjemność!

No i szczególne pozdrowienia dla posła Romana Fritza, któremu moim zdaniem należałaby się wyraźnie wyższa ocena ogólna i co najmniej pół punktu za nasz pojedynek 🙂

Cała debata do obejrzenia na Kanale Zero 👇
Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (1)

Kraje Mercosur nie będą uznawać klauzul ochronnych dla europejskiego rolnictwa!

Rozwiń wpis...
Ewa Zajączkowska-Hernik, poseł do Parlamentu Europejskiego

Przepraszam, ale to są jakieś jaja. Już jutro Ursula von der Leyen w Paragwaju ma podpisać umowę z krajami Mercosur, tymczasem od państw Ameryki Południowej dowiadujemy się, że… nie obowiązują ich mechanizmy, które miały chronić europejskich rolników i konsumentów! Minister spraw zagranicznych Paragwaju, Rubén Ramírez Lezcano, przewodniczący obecnie Mercosurowi, dziś publicznie stwierdził, że unijne zabezpieczenia “nie są częścią umowy Mercosur-UE, która zostanie podpisana 17 stycznia”.

Skąd tak gigantyczna rozbieżność? Chodzi o to, że kraje Mercosuru obowiązują prawnie jedynie klauzule zapisane w samej umowie handlowej, zaś wspomniane mechanizmy ochronne są unijnym rozporządzeniem – czyli prawem obowiązującym jedynie w UE. Z tego powodu kraje Mercosuru wprost mówią, że nie będę tego respektować! A przecież miało być inaczej, prawda pani von der Leyen?

Efekt? Należy spodziewać się tego, że gdy Komisja Europejska na wniosek np. Polski lub Francji będzie chciała chronić rolników w związku z nadmiernym importem towarów i spadkiem cen, to kraje Mercosuru zaskarżą tę decyzję. To scenariusz, przed którym od początku ostrzegała Francja. Przez to może się okazać, że KE niechętnie będzie sięgać po klauzule, które mają chronić unijnych rolników – właśnie w obawie przed zaskarżeniem lub odwetem.

Umowa z Mercosur to jest jeden wielki wał, który ma służyć niemieckiemu eksportowi kosztem interesów wielu innych państw UE, w tym Polski. Całą tą skandaliczną umowę należy zaskarżyć i wycofać, a sama Ursula von der Leyen powinna polecieć z hukiem ze swojego stanowiska!

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (3)

Rząd nie zabiegał o zbudowanie mniejszości blokującej umowę z Mercosur

Rozwiń wpis...
Krzysztof Bosak, wicemarszałek Sejmu

Rząd pozorował sprzeciw wobec umowy z Mercosur, ale jednocześnie nie ma śladu działań, które wskazywałyby, aby zabiegał o zbudowanie mniejszości blokującej ratyfikację.

Cały program 👇

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (1)

Obowiązek zasadniczej służby wojskowej? Michał Wawer odpowiada na pytanie gen. Andrzejczaka

Rozwiń wpis...
W debacie Kanału Zero generał Rajmund Andrzejczak zadał pytanie o do biorących udział w debacie o “stosunek państwa do tego, aby zasadnicza służba wojskowa była pełniona w formie obowiązkowej, obowiązkowej dla wszystkich mężczyzn oczywiście?” i “czy debata na temat obowiązkowej, zasadniczej służby wojskowej dla mężczyzn nie powinna być tematem numer jeden?”.

Odpowiedź wiceprzewodniczącego Klubu Poselskiego Konfederacji, Michała Wawera:
– Obowiązek obrony naszej ojczyzny jest właśnie tym obowiązkiem dla każdego polskiego obywatela, niezależnie zresztą od płci, i każdy z nas powinien dbać o to, żeby swoje kompetencje w tym zakresie podnosić.

Jednocześnie uważam, z całym szacunkiem do Pana Generała, że pytanie o przywrócenie obowiązkowego poboru jest obecnie w Polsce bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowe, ponieważ Ministerstwo Obrony Narodowej nie ma obecnie zdolności do tego, żeby pobór przywrócić i żeby na jakimkolwiek sensownym poziomie przeszkolić całe wchodzące pokolenia, cały kolejny rocznik ludzi, którzy przekroczyli określony wiek poborowy. Potrzebujemy podejść do tego zagadnienia, zagadnienia przeszkolenia wojskowego, od zupełnie innej strony.

Potrzebujemy określić, jaki jest cel strategiczny państwa polskiego w zakresie przeszkolenia wojskowego. Określić, ile setek tysięcy ma zostać przeszkolonych Polaków w danym roku, jaka ma być formuła tego szkolenia, ewentualnie warianty tej formuły, jaka ma być jakość zapewnionego szkolenia. Pierwszy etap to jest określenie tego, czego chcemy.

Drugi etap, zbudowanie zdolności do zrobienia tego przez państwo polskie. Trzeci etap, zaproponowanie tego ochotnikom, osobom, co do których po prostu wiemy, że takich jest w Polsce więcej niż wojsko jest w stanie właśnie przeszkolić.

Następnie, jeżeli tych ochotników będzie za mało do wykonania tego celu, można zaproponować konkretne zachęty, bonusy za to, że ktoś pójdzie na szkolenie.

A dopiero na samym końcu tej drogi można ewentualnie brać pod uwagę jakikolwiek obowiązek. Od tego momentu, momentu realnej dyskusji o obowiązkowym poborze jesteśmy więc bardzo, bardzo daleko.

Doświadczenia państw skandynawskich pokazały, że takie strategiczne, sensowne podejście po prostu się sprawdza. Te państwa zostały zaskoczone tym, jak wielu ich obywateli chce się przeszkolić, jeżeli formuła, jakość tego szkolenia ma sens. Idźmy w tym kierunku. Idźmy w kierunku sprawdzonych rozwiązań.

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (5)

Sprawa dla Mentzena. Premiera już wkrótce!

Rozwiń wpis...
Sławomir Mentzen

Byłem w Dąbrowie Tarnowskiej, gdzie nagrywałem pierwszy odcinek nowego formatu – Sprawa dla Mentzena.

Pokażę Wam w jaki sposób polscy urzędnicy próbują zniszczyć działającą od dekad rodzinną firmę GOOD SNACK.

Premiera już wkrótce!

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (3)

Gdzie teraz są wasze pioruny i marsze w obronie kobiet?!

Rozwiń wpis...
Ewa Zajączkowska-Hernik, poseł do Parlamentu Europejskiego

Za rządów koalicji Tuska zamknięto już 42 porodówki w Polsce a w zamian kobiety mają rodzić na SOR-ach. Cisza.

Wenezuelczyk, który w Toruniu brutalnie napadł i zabił 24-letnią Klaudię, po 7 miesiącach wciąż nie dostał z prokuratury Żurka aktu oskarżenia! Cisza.

W policji, pod nadzorem ministra Kierwińskiego, funkcjonariuszka w Piasecznie została zgwałcona przez dowódcę, a w Olsztynie naczelnik wydziału składał propozycje seksualne podwładnym kobietom. Gdy zgłosiły sprawę, naczelnik został… przeniesiony do innego komisariatu. Cisza.

Ale za to mamy wciskane nam na siłę “neutralne płciowo” nazwy stanowisk i udawanie, że rozwiązuje to jakiekolwiek problemy. Kompromitacja.

To podsumowanie ich działalności w rządzie. Gdy dorwały się do koryta, nagle zapomniały o kobietach, których w rzeczywistości nigdy nie broniły, tylko wykorzystywały do swoich własnych, partykularnych interesów politycznych. WSTYD. Nie jesteście żadnymi reprezentantkami kobiet w Polsce!

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (1)

Naprawdę gardzę tym resortem i tym rządem…

Rozwiń wpis...
Konrad Berkowicz, poseł na Sejm, członek Rady Liderów Konfederacji

Zawodnicy z Izraela zaatakowali polskiego zawodnika judo po czym ambasada tego kraju krzyczała o antysemityzmie. Co zrobiło nasze MSZ? Wydało oświadczenie, w którym napisali, że „nie ma zgody na antysemickie zachowania”. Naprawdę gardzę tym resortem i tym rządem.

Gdyby to drużyna polska była agresorem, a nie drużyna izraelska, nie tylko wszystkie „wolne media” w Polsce tarabaniłyby o tym, ale też te w Zachodniej Europie. Byłyby debaty i komentarze „ekspertów”. A tu proszę: po jednym enigmatycznym artykule – i cisza. Sprawy nie ma.

Zwiń wpis

Skomentuj

W jakim trybie przekazano 100 mln USD na zakup sprzętu wojskowego dla Ukrainy? Od miesiąca próbuję to ustalić

Rozwiń wpis...
Grzegorz Płaczek, przewodniczący Klubu Poselskiego Konfederacji

Gdzie są dziennikarze?! Przecież to jest jakiś skandal! Od miesiąca [sygnatura interwencji: 2025/IW686] próbuję jako poseł ustalić, w jakim trybie Polska przekazała 100 mln USD na zakup sprzętu wojskowego dla Ukrainy.

Odpowiedź MSZ, którą otrzymałem, to niestety klasyka urzędniczego uniku. Jest lakoniczna, ogólna i pełna „odsyłaczy” do NATO – bez twardych danych. Państwo polskie to nie jest folwark jednej osoby. Jeśli wydaje się publiczne pieniądze „zgodnie z decyzją Rady Ministrów”, to trzeba wskazać konkrety, a nie zasłaniać się ogólnikami. Do dziś wciąż nie ma jasnej odpowiedzi:
➡️ z jakiej dokładnie pozycji budżetowej polski MSZ przekazał 100 mln USD,
➡️ czy nastąpiły przesunięcia w budżecie MSZ i czy środki pochodziły z rezerwy ogólnej lub celowej? A jeśli z rezerwy celowej – to czy Komisja Finansów Publicznych wydała wymaganą opinię?
➡️ czy ewentualny podział rezerwy celowej (jeśli to z tej rezerwy pochodzi 100 mln USD) odbył się przy udziale Ministra Finansów (w porozumieniu z MSZ)?
➡️ jaki jest mechanizm rozliczenia i kontroli, czyli… jak Polska sprawdza, że środki i sprzęt faktycznie trafiają tam, gdzie powinny – na Ukrainę?

Odpowiedź na pytania: na jakiej podstawie prawnej, z jakiej puli i w jakim trybie Polska uruchomiła 100 mln USD pozostaje bez odpowiedzi. Odesłanie do „uregulowań NATO” jest próbą zastosowania zasłony dymnej. Nie ma na to zgody! Wysyłam kolejną interwencję poselską, którą kieruje na ręce ministra Radosława Sikorskiego, oczekując jasnych i precyzyjnych odpowiedzi. Bo co się dzieje jest absurdalne!

Zwiń wpis

RozwińZwiń komentarze (1)

Jakub Wiech nie bardzo rozumie na czym polega chińska strategia. Już tłumaczę…

Rozwiń wpis...
Marek Tucholski, płocki lider Konfederacji

Wytłumaczę Państwu, o co chodzi, bo pan Jakub Wiech nie bardzo rozumie, na czym polega chińska strategia.

Krótko:
– Chiny mają surowce i przemysł do produkcji OZE (UE ich nie ma i nie jest samowystarczalna w produkcji).
– Chiny inwestują w OZE i węgiel jednocześnie – inaczej niż UE, gdzie inwestuje się w OZE, a jednocześnie likwiduje energetykę węglową.
– Chiny mają nadwyżki mocy i wciąż je zwiększają – i tego pan Wiech nie rozumie ani nie potrafi się do tego odnieść, a sprawa jest dość oczywista, o czym poniżej.

Chiny są wyjątkiem na świecie. Mogą bez ryzyka zwiększenia energetycznej i gospodarczej zależności inwestować we wszystkie (poza gazem) źródła energii. Do tego robią to równocześnie w odniesieniu do wszystkich źródeł, bo nie kierują się ideologią, tylko pragmatycznym podejściem. Mają jednocześnie głód energii. Jej zużycie szybko rośnie, a za chwilę będziemy mieć skokowy wzrost zapotrzebowania ze względu na szybki rozwój AI oraz masowe inwestycje w robotyzację czy elektryfikację transportu. Dzisiejsze nadwyżki mocy szybko znikną w ciągu kilku lat.

Druga sprawa dotyczy geopolityki.
Energetyki i geopolityki nie można od siebie oddzielić. Przeciwnie, to zjawiska coraz mocniej ze sobą powiązane. UE, a szerzej Zachód, próbował około 30 lat temu narzucić reszcie świata “zielony wyścig”, mając wszelkie przewagi, aby go wygrać.
W wielkim skrócie: przy pomocy polityki klimatycznej, która urosła do rangi ideologii, a czasami wręcz religii, chciano ograniczyć rozwój gospodarek pozostałej części świata i zacementować dominację ekonomiczną Zachodu. To się nie udało, a wręcz obróciło się przeciw pomysłodawcom tego planu.

Chiny i reszta Azji postanowiły wykorzystać swoją elastyczność i dokonały udanej ucieczki do przodu. Nie tylko zdominowały produkcję OZE i przegoniły Zachód technologicznie, ale też przejęły kontrolę nad łańcuchami dostaw kluczowych surowców i komponentów do tzw. transformacji energetycznej i jeszcze wielokrotnie zwiększyły produkcję energii z paliw kopalnych. Zachód chciał coś reszcie świata narzucić, a dziś sam jest w roli petenta i zakładnika własnej polityki. Chiny wykorzystały to do zbudowania swojej potęgi przemysłowej i osłabienia Zachodu.

Z Zachodu tylko USA zorientowały się, że gra toczy się już nie według naszych, ale obcych reguł, dlatego dokonały nagłego odwrotu od OZE i powracają do paliw kopalnych w swojej strategii. Unia Europejska zbyt mocno uwierzyła w swoją propagandę i wciąż pozostaje zdominowana przez nieaktualne już myślenie, częściowo z powodu Niemiec, które chciały (i wciąż chcą) ugrać swoje kosztem reszty Wspólnoty.

To, czego najbardziej nie rozumie Jakub Wiech i cała generacja jemu podobnych osób, to właśnie kontekst geopolityczny, o rozumieniu polskiego interesu narodowego w tej układance nie wspominając.

Chiny nie mają sentymentu do węgla. Chiny go potrzebują. Kiedy przestanie być im potrzebny, przestaną w niego inwestować. Podobnie będzie z OZE. W przyszłości chiński miks energetyczny będzie coraz bardziej atomowy i geotermalny, a przełomy widzimy już teraz (reaktory HTGR, torowe, prace nad fuzją jądrową, przygotowania do wierceń na 10-20 km). OZE jest w chińskim miksie energetycznym jedynie dodatkiem i w pewnym sensie produktem ubocznym rywalizacji z Zachodem, który w chińskich fabrykach zaopatruje się w wafle krzemowe, magnesy do turbin, baterie, magazyny energii itd.

Zwiń wpis

Skomentuj

Natychmiast podpisałam wniosek o wotum nieufności wobec von der Leyen

Rozwiń wpis...
Ewa Zajączkowska-Hernik, poseł do Parlamentu Europejskiego

W Parlamencie Europejskim jest już wniosek grupy Patriotów przeciwko Komisji Europejskiej i jej przewodniczącej Ursuli von der Leyen, który natychmiast podpisałam! To są momenty, gdy cała prawica musi łączyć siły i współpracować. Wniosek ma zostać poddany pod głosowanie na posiedzeniu plenarnym w Strasburgu już za kilka dni, między 19 i 21 stycznia!

Po przepchnięciu umowy z Mercosur ze złamaniem traktatów unijnych wściekłość na szefową Komisji Europejskiej narasta! Rozczarowanie wyrażają nawet lewicowe grupy w europarlamencie. W UE miały być wysokie standardy i poszanowanie zasad demokracji, a jest afera korupcyjna na najwyższych szczytach władzy, zatwierdzanie fatalnej dla naszego bezpieczeństwa żywnościowego umowy z Mercosur w ekspresowym tempie i z podeptaniem zapisów traktatowych, a demokracja w wykonaniu unijnych pseudoelit, na czele z von der Leyen, stała się zwykłym żartem.

Dlatego podpisy pod wnioskiem udało się zebrać błyskawicznie i to bardzo cieszy! Jeśli wniosek o wotum nieufności zostałby przyjęty, doprowadziłoby to do rezygnacji całej Komisji i uruchomienia złożonego procesu mianowania 27 nowych komisarzy europejskich. Byłby to wyczyn historyczny. (…)

Każdy komu leży na sercu dobro Polski i całej Europy musi poprzeć ten wniosek. Odwołanie Ursuli von der Leyen to polska racja stanu!

Zwiń wpis

Skomentuj

Powered by  GDPR Cookie Compliance
Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.