Marek Tucholski

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Z tą wypowiedzią Przmysława Czarnka jest kilka problemów.

Po pierwsze przyznaje, że za PiS prąd był drogi, a chyba nie to chciał przekazać.

Po drugie wynika z niej, że to za PiS był boom na “OZE-sroze”, co jest prawdą, bo za pomocą rządowych programów rząd wciskał Polakom dotacje na instalowanie chińskich paneli.

Z tą wypowiedzią @CzarnekP jest kilka problemów.
Po pierwsze przyznaje, że za PiS prąd był drogi, a chyba nie to chciał przekazać.
Po drugie wynika z niej, że to za PiS był boom na "OZE-sroze", co jest prawdą, bo za pomocą rządowych programów rząd wciskał Polakom dotacje na… pic.twitter.com/qDZO10fGlY

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) April 30, 2026

Teraz PiS chce walczyć z własnymi decyzjami zmieniając narrację o 180 stopni, a to brzmi całkowicie niewiarygodnie. Każda tego typu wypowiedź po prostu szkodzi PiS i jednocześnie udowadnia, że “przyszły premier” nie bardzo ma pojęcie jaki mechanizm i za co krytykuje.

Wpływ PV na system energetyczny jest oczywiście negatywny, bo prowadzi do jego destabilizacji oraz przenosi koszty na inne źródła wytwórcza, a finalnie na konsumentów.

Nie ma jednak konieczności ściągania ludziom z dachów paneli. Jeśli założymy że PV działają razem z magazynem energii w kierunku autokonsumpcji, a nie wtłaczania prądu do sieci, to instalacje te mogą być neutralne dla systemu, a dla konsumentów umiarkowanie korzystne.

Użytkownicy mogą uzyskać częściową niezależność energetyczną, co w czasie napięć geopolitycznych nie jest złym pomysłem.

Co prawda PV i magazyny to głównie import z Azji, ale kiedy nie ma to wpływu na system energetyczny, nie stanowi dla niego problemu.

Co innego wielkoskalowe farmy PV (i wiatrowe). To polskiemu systemowi energetycznemu do niczego potrzebne nie jest, a przy naszych możliwościach zaspokojenia potrzeb na energię elektryczną, jest wręcz szkodliwe. Powoduje nieoptymalne wykorzystanie elektrowni cieplnych, destabilizuje pracę systemu, zwiększa koszty jego funkcjonowania i ogranicza niezależność energetyczną kraju. Tego należałoby się pozbyć, a nie ściągać panele za dachów domów.

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Za cenę jednej elektrowni jądrowej możemy postawić 20 GW mocy węglowych i zapomnieć o problemach z tzw. transformacją energetyczną.

Zakładając szybki wzrost zapotrzebowania na energię, byłby to koszt dwóch elektrowni jądrowych (ok. 400 mld zł) i budowa 40 GW mocy.

Pieniądze zostałyby w kraju napędzając naszą gospodarkę, zapewniając miejsca pracy, rozwój technologiczny, a system byłby w pełni oparty o własne zasoby i odporny na sytuację geopolityczną.

Łączny koszt zamknąłby się w 12% tych kosztów, które mamy ponieść na tzw. transformację energetyczną do 2040 roku (3500 mld zł) i znacznie poniżej 10% łącznych kosztów do 2050 roku.

Poniżej nieco danych o bloku nadkrytycznym w Kozienicach i jego możliwościach. Takie jednostki byłyby podstawą naszej energetyki zapewniając tani prąd zawsze kiedy jest potrzebny.

Za cenę jednej elektrowni jądrowej możemy postawić 20 GW mocy węglowych i zapomnieć o problemach z tzw. transformacją energetyczną.
Zakładając szybki wzrost zapotrzebowania na energię, byłby to koszt dwóch elektrowni jądrowych (ok. 400 mld zł) i budowa 40 GW mocy.
Pieniądze… pic.twitter.com/j39Zeg6UgU

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) April 27, 2026

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Według Polskiego Związku Pracodawców Budownictwa polskie firmy mogą nie być odpowiednio zaangażowane w budowę elektrowni jądrowej na Pomorzu i choć mają potencjał uczestniczyć w najbardziej kosztownych i złożonych etapach budowy, to mogą zostać pominięte. Wiele zależy od ostatecznego kształtu umowy wykonawczej.

Prawda jest brutalna, konsorcjum projektowo-wykonawcze Westinghouse-Bechtel, które ma budować nam pierwszą el. jądrową ma w ręku wszystkie karty. Nie ma jak narzucić takiej firmie, aby korzystała z usług polskich firm. Jedyne wyjście to zrobić polski atom samemu.

Zapłacimy, ale nie skorzystamy.
Według @_PZPB polskie firmy mogą nie być odpowiednio zaangażowane w budowę elektrowni jądrowej na Pomorzu i choć mają potencjał uczestniczyć w najbardziej kosztownych i złożonych etapach budowy, to mogą zostać pominięte. Wiele zależy od… pic.twitter.com/OA5Zr2zRSS

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) April 24, 2026

Mamy możliwość opracowania i zbudowania floty reaktorów wysokotemperaturowych (dla niezorientowanych polecam poczytać o HTR-Pola).

Bazując na własnej technologii możemy mieć pełną kontrolę nad realizacją inwestycji, w tym nad maksymalnym zaangażowaniem polskich firm.

Na reaktor HTR-Pola, a konkretnie na jego projekt techniczny rząd nie ma jednak pieniędzy w wysokości 100-140 mln złotych, czyli równowartości niespełna jednego wiatraka, które teraz seryjnie stawiamy na Bałtyku.

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Atom, przynajmniej ten III generacji będzie za chwilę technologią przestarzałą, a przejście na nowe paliwo zacznie następować zanim w Polsce ukończymy pierwszą el. jądrową. Jakie to paliwo? Możliwe, że będzie to kilka rodzajów energii:
– reaktory torowe, bezpieczniejsze niż klasyczne reaktory i używające jako paliwa powszechniej dostępnego niż uran-235 toru-232 (pierwszy eksperymentalny reaktor w tej technologii już pracuje od 2024 roku w Chinach),

– geotermia petrotermalna, czyli wykorzystanie energii skał o temp. 500 i więcej stopni z głębokości 10-20 kilometrów do produkcji prądu i pary przemysłowej (udane testy wiertła plazmowego już się odbyły),

– reaktory powielające, czyli reaktory, które mogą wielokrotnie zwiększyć efektywność wykorzystania paliwa, nie tylko produkują energię, ale też tworzą nowe paliwo, dzięki czemu mogą radykalnie wydłużyć dostępność zasobów jądrowych,

– “sztuczne słońce”, czyli reaktor termojądrowy – technologia przyszłości, ale dziś wciąż pozostaje w fazie eksperymentalnej i najpewniej poczekamy jeszcze kilka dekad zanim nastąpi przełom.

Prawda. Atom, przynajmniej ten III generacji będzie za chwilę technologią przestarzałą, a przejście na nowe paliwo zacznie następować zanim w Polsce ukończymy pierwszą el. jądrową.
Jakie to paliwo? Możliwe, że będzie to kilka rodzajów energii:
– reaktory torowe, bezpieczniejsze… https://t.co/vs88Oix6E2

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) April 25, 2026

A teraz smutna konstatacja. Polska przy końcu obecnego cyklu paliwowego podejmuje ogromny wysiłek finansowy, aby zainwestować w schodzącą technologię. Zamiast skierować skromne zasoby jakimi dysponujemy na reaktory IV generacji HTR i w ten sposób zacząć rozwijać kompetencje (kadry, firmy, łańcuch dostaw, regulacje) do kolejnego skoku technologicznego, kupujemy “z półki” produkt oparty na technologii z lat 50. ubiegłego wieku.

Zamykamy sobie w ten sposób drogę do bycia w czołówce wyścigu energetycznego ponosząc jednocześnie niewspółmiernie duże koszty do efektów jakie uzyskamy.

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Na zlecenie Prokuratury Europejskiej CBA sprawdza funkcjonowanie programu “Czyste Powietrze” za ostatnie 5 lat.

Kontrole trwają już w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, który bezpośrednio odpowiada za wypłaty.

W tej stajni Augiasza jakim jest Ministerstwo Klimatu i Środowiska program “Czyste Powietrze” był szczególnie źle zaprojektowany i zarządzany, czego skutkiem są nie tylko rachunki grozy i miliardy złotych zmarnowanych środków, ale też dominacja zagranicznych producentów urządzeń grzewczych na polskim rynku, “wykarmionych” pieniędzmi podatników.

CBA w siedzibie Ministerstwa Klimatu i Środowiska.
Na zlecenie Prokuratury Europejskiej CBA sprawdza funkcjonowanie programu "Czyste Powietrze" za ostatnie 5 lat.
Kontrole trwają już w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, który bezpośrednio odpowiada za… pic.twitter.com/Gn1kp0nCxI

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) April 21, 2026

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Opowiadają nam niebezpieczne bajki.
Nie da się zbilansować polskiego systemu opartego w 2040 roku (KPEiK) w 65-68% na niestabilnych OZE bateryjnymi magazynami energii.

Przy bardzo wysokim udziale OZE pojawia się potrzeba magazynowania energii na czas dłuższy niż 12 h, a nawet na 1-2 tygodnie.

Opowiadają nam niebezpieczne bajki.
Nie da się zbilansować polskiego systemu opartego w 2040 roku (KPEiK) w 65-68% na niestabilnych OZE bateryjnymi magazynami energii.
Przy bardzo wysokim udziale OZE pojawia się potrzeba magazynowania energii na czas dłuższy niż 12 h, a nawet na… https://t.co/h5NlBjFEHN

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) April 7, 2026

Dla Polski punktem wyjścia jest to, że krajowe zużycie energii elektrycznej wynosi 160-170 TWh rocznie. Rekordowe zapotrzebowanie netto odnotowane 9 stycznia br. wyniosło 27,6 GW (29,2 GW brutto). Jednocześnie zakłada się, że w perspektywie 10 lat sama infrastruktura sieciowa ma umożliwić wyprowadzenie mocy z ok. 18 GW offshore, 19 GW onshore i 45 GW PV, co daje potencjał ok. 160 TWh rocznie z OZE. Ale…

Potencjał produkcyjny, a stabilność dostaw to dwie różne rzeczy. Widzimy to w ostatnich miesiącach i dniach. Zimą w czasie największego zapotrzebowania mieliśmy minimalną generację z OZE, a w minione święta przy niskim zapotrzebowaniu nadmierną generację z koniecznością wyłączeń. Taki system nie zapewnia równowagi i stabilnych dostaw energii, a próby stabilizowania go za pomocą bateryjnych magazynów to utopia, która źle się skończy.

Żeby pokazać skalę, wezmę jako jednostkę odniesienia magazyn bateryjny Żarnowiec: 262,2 MW i 981 MWh, koszt – 1,55 mld zł.

Jeśli chcemy jak planuje rząd, by takie magazyny przejęły rolę zabezpieczenia, to na 24 godziny bez generacji OZE przy założeniu, że trzeba pokryć średnio 68% systemu, to potrzeba ok. 312 GWh energii magazynowej i ok. 13 GW mocy zainstalowanej. To daje 318 magazynów Żarnowiec po stronie energii i 58 po stronie mocy. Kosztowo wychodzi 495 mld zł, a to tylko 24 godziny i tylko przy obecny zapotrzebowaniu na prąd, a to przecież będzie rosnąć.

Przy 3 dobach słabej generacji wychodzi 936 GWh, czyli 954 Żarnowców. Kosztowo to 1,48 bln zł. Przy 7 dobach robi się 2,18 TWh, czyli 2227 takich magazynów, a prosty koszt dochodzi do 3,46 bln zł.

To są już wartości pokazujące absurdalność obecnej transformacji energetycznej, gdzie bateryjnymi magazynami chce się zapewnić pokrycie luk pogodowych, a przecież okresy flauty mogą trwać nawet 2 tygodnie.

Nawet przy zwykłym dobowym przesunięciu nadwyżek z godzin słonecznych i wietrznych na wieczór i noc daje to 85–128 GWh dziennie. To oznacza mniej więcej 87–130 magazynów klasy Żarnowiec, a więc i tak znacznie więcej niż wynika z rządowych planów.

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Budowany jest podwójny system. Utrzymujemy źródła stabilne, które gwarantują nam dostawy energii oraz niestabilne, a następnie płacimy za niewykorzystanie tych niestabilnych.

W ostatnich dniach ograniczano jednocześnie wiatr i fotowoltaikę o tysiące megawatów, bo system nie potrzebował takich ilości energii.

Budowany jest podwójny system. Utrzymujemy źródła stabilne, które gwarantują nam dostawy energii oraz niestabilne, a następnie płacimy za niewykorzystanie tych niestabilnych.

W ostatnich dniach ograniczano jednocześnie wiatr i fotowoltaikę o tysiące megawatów, bo system nie… pic.twitter.com/Fk4bbdA4tL

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) April 6, 2026

To efekt modelu “bierz i płać”, gdzie niestabilne źródła mają gwarantowane przychody niezależnie od potrzeb systemu, a koszty bilansowania przerzucane są na odbiorców.

Z kolei jeszcze niedawno podczas silnych mrozów PV i wiatraki prawie w ogóle nie generowały energii, kiedy była ona najbardziej potrzebna.

Tzw. transformacja energetyczna w Polsce polega na tym, że powstaje układ, w którym utrzymujemy dwa systemy, z czego jeden jest zupełnie niepotrzebny i tylko generuje koszty.

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Chiny rozwijają produkcję paliw z węgla i to się im nie tylko opłaca, ale też zwiększa ich odporność na kryzysy energetyczne.

Akcje chińskich spółek zajmujących się przetwórstwem węgla na chemikalia, w tym na paliwa płynne wzrosły aż o 30% od czasu wybuchu wojny na Bliskim Wschodzie.

Zużycie węgla w tym sektorze wzrosło w ubiegłym roku o 11,5% do 362 milionów ton. W budowie są kolejne 243 miliony ton mocy wytwórczych.

Chiny rozwijają produkcję paliw z węgla i to się im nie tylko opłaca, ale też zwiększa ich odporność na kryzysy energetyczne.

Akcje chińskich spółek zajmujących się przetwórstwem węgla na chemikalia, w tym na paliwa płynne wzrosły aż o 30% od czasu wybuchu wojny na Bliskim…

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) March 30, 2026

Radosław Pyffel (ekspert od tematyki Dalekiego Wschodu) zadał na X pytanie “Czy Państwa zdaniem 11 PLN za litr benzyny może znacząco zwiększyć w Polsce liczbę zwolenników Odnawialnych Żródeł Energii, oraz krytyków importu paliw kopalnych?”

Pytanie skomentował działacz Konfederacji Marek Tucholski:

Jeśli tak by się stało, to znaczy, że jako społeczeństwo mamy problem z logicznym wnioskowaniem i chcemy trafić z deszczu pod rynnę.

➡️ Po pierwsze OZE to głównie produkcja prądu i to przeważnie w sposób niestabilny, ale nie to jest w tym momencie najistotniejsze, bo żeby wykorzystać prąd w np. transporcie, potrzebne są urządzenia (samochody) na prąd, rozbudowana infrastruktura i ogromny wzrost mocy wytwórczych. Tego nie ma.

➡️ Po drugie, nie zawsze da się zastąpić pojazdy spalinowe elektrycznymi. Na przykład w rolnictwie, wojsku, lotnictwie, ciężkim sprzęcie budowlanym, czy częściowo ciężkim transporcie drogowym jest to dziś niemożliwe.

➡️ Po trzecie, ropa i gaz są potrzebne dla przemysłu. Bez tego nie ma tworzyw sztucznych, bez których zanika handel, transport itd.

➡️ Po czwarte, kluczowe komponenty i technologie do OZE trzeba importować, a uzależnienie Polski i Uniie Europejskiej od Chin w tej kwestii (magnesy trwałe do wiatraków, panele PV, metale ziem rzadkich, baterie itd.), sięga 90%, a nawet więcej.

Jeśli tak by się stało, to znaczy, że jako społeczeństwo mamy problem z logicznym wnioskowaniem i chcemy trafić z deszczu pod rynnę.
➡️Po pierwsze OZE to głównie produkcja prądu i to przeważnie w sposób niestabilny, ale nie to jest w tym momencie najistotniejsze, bo żeby… https://t.co/MiVRjYLrW7

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) March 25, 2026

To, co powinno nastąpić, to wzrost zwolenników produkcji paliw syntetycznych na bazie węgla, aby zastąpić import ropy i gazu za pomocą własnych zasobów. To jest logiczny i realistyczny kierunek, który bez kosztownej i problematycznej przebudowy całej gospodarki zapewni nam bezpieczeństwo energetyczne.

Poniżej jeden z moich wpisów w tym temacie, w którym szerzej to opisuję.

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Czytam w The Guardian, że Unia Europejska dokonała zdumiewającego postępu w produkcji czystej energii, ale zaniedbała działania zmierzające do wycofania urządzeń spalających paliwa kopalne. Entuzjaści niestabilnych OZE chcą, żeby zamieniać urządzenia na paliwa kopalne na zasilane prądem, np. na samochody elektryczne, pompy ciepła etc..

W swoim zachwycie “dokonaniami” Unii Europejskiej, mimo tylu lat doświadczeń ze zmiennością generacji PV i wiatraków, zapominają, że prąd musi być dostępny 24/h, a nie tylko wtedy, kiedy świeci albo wieje.

Czytam w The Guardian, że UE dokonała zdumiewającego postępu w produkcji czystej energii, ale zaniedbała działania zmierzające do wycofania urządzeń spalających paliwa kopalne.
Entuzjaści niestabilnych OZE chcą, żeby zamieniać urządzenia na paliwa kopalne na zasilane prądem, np.… pic.twitter.com/xvg9k4Jvz0

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) March 24, 2026

W tym schemacie działania trzeba zbudować tak naprawdę dwa systemy energetyczne, z czego jeden bardzo skomplikowany i kosztogenny, a drugi nieefektywny i deficytowy do podtrzymywania produkcji prądu kiedy nie ma warunków pogodowych.

W efekcie takiej logiki Unia Europejska ma najdroższy prąd na świecie, a jeszcze chcą zwiększyć na niego popyt. Wszystko postawione na głowie.

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Cóż szkodzi obiecać.

Poniżej lista zakładów górniczych postawionych w stan likwidacji za rządów PiS w latach 2015-23:
1. KWK Brzeszcze-Wschód 2016
2. KWK Jas-Mos – 2016
3. KWK Anna – 2016
4. KWK Makoszowy – 2017
5. KWK Pokój I – 2017
6. KWK Krupiński – 2017
7. KWK Wieczorek I – 2017
8. KWK Śląsk – 2018
9. KWK Piekary I – 2018
10. KWK Rydułtowy I – 2018
11. KWK Wieczorek II – 2018
12. KWK Mysłowice-Wesoła I – 2018
13. KWK Jastrzębie III – 2022
14. KWK Pokój II – 2022

Harmonogram likwidacji naszego górnictwa przyjęty przez rząd PiS w 2021 roku:
2028: Kopalnia Bolesław Śmiały
2029: Kopalnia Sośnica
2034: Kopalnia Halemba
2035: Kopalnia Piast
2037: Kopalnia Ziemowit
2039: Kopalnia Murcki-Staszic
2040: Kopalnia Bobrek
2041: Kopalnia Mysłowice-Wesoła
2043: Ruch Rydułtowy (część kopalni ROW)
2046: Ruch Marcel (część kopalni ROW)
2049: Kopalnie Chwałowice i Jankowice (części kopalni ROW), a także kopalnie Sobieski i Janina

Cóż szkodzi obiecać.

Poniżej lista zakładów górniczych postawionych w stan likwidacji za rządów PiS w latach 2015-23:

1. KWK Brzeszcze-Wschód 2016
2. KWK Jas-Mos – 2016
3. KWK Anna – 2016
4. KWK Makoszowy – 2017
5. KWK Pokój I – 2017
6. KWK Krupiński – 2017
7. KWK… pic.twitter.com/SaBgCXD5sp

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) March 9, 2026

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Możemy dzięki węglowi zastąpić też gaz w przemyśle, w tym do produkcji amoniaku, który jest podstawą w produkcji nawozów sztucznych. Mamy wszystko co trzeba żeby nie bać się skutków ekonomicznych takich wstrząsów geopolitycznych jak te na Bliskim Wschodzie.

Są dwa kraje na świecie, które w dużej skali wykorzystują węgiel do produkcji paliw i chemikaliów – Chiny i RPA. Pierwszy zużywa aż 380 milionów ton węgla (więcej niż całe roczne wydobycie w USA) w tym procesie. Potencjał chińskiej produkcji paliw z węgla oceniany jest nawet na 1,2 mln baryłek dziennie, czyli więcej niż zużycie Polski wynoszące niecałe 800 tys. baryłek. Produkcja paliw syntetycznych w instalacjach Sasol w RPA osiąga 160 tys. baryłek dziennie i obejmuje benzynę, olej napędowy, paliwo lotnicze i chemikalia petrochemiczne.

Możemy produkować paliwa z węgla. Możemy dzięki węglowi zastąpić też gaz w przemyśle, w tym do produkcji amoniaku, który jest podstawą w produkcji nawozów sztucznych. Mamy wszystko co trzeba żeby nie bać się skutków ekonomicznych takich wstrząsów geopolitycznych jak te na Bliskim… pic.twitter.com/Y3pNx7D2tN

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) March 5, 2026

Koszt produkcji paliw z węgla waha się między 35 a 110 dolarów za baryłkę w zależności od różnych zmiennych, w tym, czy doliczymy opłatę za CO2. Dla porównania po kilku dniach kryzysu na Bliskim Wschodzie cena ropy za baryłkę wynosi 83 dolary i rośnie. To oczywiście uproszczone porównanie, bo z węgla nie produkuje się baryłki ropy, tylko paliwa.

W przeliczeniu koszt paliwa z ropy przy cenie 83 dol/baryłkę ropy wynosi 0,48 dolara/litr, a z węgla przy cenie węgla 130 dol/tonę 0,43 dol/litr bez kosztów CO2 itp.

Roczne zużycie paliw w Polsce wynosi ok. 36 mln m3. Zastępując import ropy i LPG gotowymi paliwami z węgla należy przerobić około 80-120 mln ton węgla rocznie. Na tym jednak nie koniec, bo technologia Fischera-Tropscha pozwala produkować też paliwo lotnicze, oleje bazowe i surowce petrochemiczne.

Polska kiedyś planowała budowę instalacji do produkcji paliw z węgla. Już przed II wojną światową analizowano produkcję paliw z węgla, wzorując się na rozwiązaniach rozwijanych z powodzeniem w Niemczech. Po wojnie w PRL po kryzysach naftowych pojawiły się analizy budowy takich instalacji. Rozważano wykorzystanie węgla śląskiego i brunatnego i produkcję paliw syntetycznych dla transportu i wojska. Jednak projekty zatrzymały się na etapie analiz, głównie z powodu wysokich kosztów inwestycyjnych i spadku cen ropy w latach 80.

Około 2006-07 roku pojawił się jeszcze projekt “Polish Coal to Liquids” analizowany przez Ministerstwo Gospodarki. Tematem, w tym produkcją syngazu zainteresowane były również Grupa Azoty, KGHM i Tauron ze wsparciem instytutów badawczych. Założenie było ambitne, bo rozważano produkcję 5–6 mln ton paliw rocznie. Koszt inwestycji szacowano na 10–12 mld USD. Projekt ostatecznie zarzucono z powodu polityki klimatycznej UE.

Wykorzystanie węgla do produkcji paliw pozwoliłoby Polsce na wzmocnienie niezależności energetycznej oraz pozostawienie w kraju środków wykorzystywanych obecnie na import. To nie tylko wzmocnienie bezpieczeństwa energetycznego, ale również ogromne wzmocnienie polityczne kraju, który byłby samowystarczalny energetycznie, przez co niewrażliwy na wstrząsy geopolityczne i szantaże. Jednocześnie stanowiłoby solidny fundament dla dalszej, odważnej i skutecznej polityki zagranicznej i gospodarczej ekspansji w regionie.

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Francja ma potężną flotę 57 reaktorów, które zapewniają stabilną i stosunkowo tanią energię elektryczną, z której często korzystają też inne państwa, szczególnie Niemcy.

OZE jest im zupełnie niepotrzebne, bo jedynie ogranicza rentowność koncernu elektrowni jądrowych przy wzroście kosztów systemowych.

Podobnie jest u nas w przypadku elektrowni węglowych, z tą różnicą, że jeszcze dodatkowo jesteśmy obciążeni opłatą ETS, a nasi politycy, zamiast ograniczać rozwój niestabilnych OZE, idą pod prąd zdrowemu rozsądkowi i tworzą kolejne programy zwiększające inwestycje w tym segmencie.

Francja ma potężną flotę 57 reaktorów, które zapewniają stabilną i stosunkowo tanią energię elektryczną, z której często korzystają też inne państwa, szczególnie Niemcy. OZE jest im zupełnie niepotrzebne, bo jedynie ogranicza rentowność koncernu el. jądrowych przy wzroście… https://t.co/ybUCXSX6Cu

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) February 17, 2026

Marek Tucholski – płocki działacz Konfederacji

Unijną politykę klimatyczną projektują dwie grupy ludzi – lobbyści i osoby o umiarkowanych możliwościach poznawczych, lecz wysokiej pewności siebie.

Wyobraźcie sobie, że UE chce, aby do 2030 roku zainstalowanych było 60 milionów pomp ciepła. To dwa razy więcej niż obecnie. Gdyby w Polsce 40% domów jednorodzinnych miało pompy ciepła, oznaczałoby to dodatkowe zapotrzebowanie na moc w systemie o 9–13 GW w szczytowym poborze.

Unijną politykę klimatyczną projektują dwie grupy ludzi – lobbyści i osoby o umiarkowanych możliwościach poznawczych, lecz wysokiej pewności siebie.

Wyobraźcie sobie, że UE chce, aby do 2030 roku zainstalowanych było 60 milionów pomp ciepła. To dwa razy więcej niż obecnie. Gdyby… https://t.co/S0xRq8P8t2

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) January 31, 2026

Nie ma ani mocy w systemie energetycznym, ani – jak widać w poniższym materiale – odpowiedniej infrastruktury do elektryfikacji ogrzewania na taką skalę.

Dodatkową ironią jest to, że materiał zawiera komentarze ludzi, którzy unijną politykę klimatyczną popierają.

Marek Tucholski – płocki lider Konfederacji

Sąd rejonowy w Strasburgu orzekł, że działanie turbin wiatrowych było “bezpośrednią i pewną przyczyną stresu i lęku” u mieszkanki departamentu Somme we Francji.

Zawroty głowy, zaburzenia snu, stany lękowe, problemy z koncentracją, to dolegliwości wielokrotnie zgłaszane przez mieszkańców sąsiadujących z elektrowniami wiatrowymi. Zostały one uwzględnione przez wymiar sprawiedliwości. W wyroku z 13 listopada sędziowie cywilni sądu rejonowego w Strasburgu powiązali pogorszenie stanu zdrowia mieszkanki jednej z wsi w departamencie Somme z dwunastoma wiatrakami zainstalowanymi w pobliżu.

Ciekawy wyrok sądu w Strasburgu.
Sąd rejonowy w Strasburgu orzekł, że działanie turbin wiatrowych było "bezpośrednią i pewną przyczyną stresu i lęku” u mieszkanki departamentu Somme we Francji.
Zawroty głowy, zaburzenia snu, stany lękowe, problemy z koncentracją, to dolegliwości… pic.twitter.com/HxAonGCXIe

— Marek Tucholski 🇵🇱 (@tucholski_marek) January 30, 2026

Sąd uznał, że funkcjonowanie turbin wiatrowych zlokalizowanych w pobliżu domu powódki “jest bezpośrednią i pewną przyczyną stresu i lęku, jakich ona doświadcza”.

Prawnik skarżącej przedstawił raport neurologa, który zbadał jego klientkę i wskazał na występowanie bólów głowy o stopniowo narastającym charakterze, które pojawiły się dwa do trzech miesięcy po instalacji turbin i ustępowały, gdy pacjentka przebywała z dala od nich lub gdy były wyłączone. Ponadto pełnomocnik zgromadził obszerną literaturę opisującą te destrukcyjne skutki. Przywołuje między innymi francuski raport dr Pierpont, który wymienia liczne uciążliwości dźwiękowe generowane przez gigantyczne łopaty, w tym częste szumy uszne, bóle głowy, zaburzenia snu, problemy z koncentracją, a także z pamięcią oraz utrzymujące się zmęczenie.

Sędziom przedstawiono również inne zagraniczne badania, w tym przeprowadzone w stanie Maine w USA przez dr. Nissenbauma. Wskazują one na korelację między odległością zabudowań od turbin wiatrowych a problemami zdrowotnymi części mieszkańców cierpiących na zaburzenia snu i depresję.

Nie jest to pierwszy tego typu wyrok we Francji. W 2021 roku sąd apelacyjny w Tuluzie uznał wówczas istnienie “nienormalnej uciążliwości sąsiedzkiej” wobec pary mieszkającej w departamencie Tarn. Uznając instalacje za odpowiedzialne za ich zawroty głowy, bóle głowy i poczucie ucisku, zasądzono na ich rzecz 100 tys. euro wypłacone przez operatora farmy wiatrowej.