Anna Bryłka – poseł do Parlamentu Europejskiego
Komisja Europejska dopiero co przedstawiła propozycję przeznaczenia 45 mld euro na wsparcie Ukrainy w 2027 roku, a Friedrich Merz już idzie o krok dalej. Uzależnia poparcie Niemiec dla nowego budżetu UE na lata 2028-2034 od tego, czy koszty dalszego finansowania Kijowa zostaną solidarnie rozłożone na wszystkie państwa członkowskie.
Komisja Europejska dopiero co przedstawiła propozycję przeznaczenia 45 mld euro na wsparcie Ukrainy w 2027 roku, a Friedrich Merz już idzie o krok dalej. Uzależnia poparcie Niemiec dla nowego budżetu UE na lata 2028-2034 od tego, czy koszty dalszego finansowania Kijowa zostaną solidarnie rozłożone na wszystkie państwa członkowskie. To ważna zmiana, ponieważ oznacza próbę wpisania finansowania Ukrainy na stałe w przyszłe ramy budżetowe UE, niezależnie od tego, jakie rządy będą sprawować władzę w poszczególnych państwach. Równolegle pojawiają się postulaty odejścia od zasady jednomyślności przy zatwierdzaniu przyszłej pomocy dla Ukrainy, aby pojedyncze państwa nie mogły blokować kolejnych unijnych pakietów pomocowych. Rodzą się więc poważne pytania o kontrolę nad unijnym budżetem, wspólnym zadłużeniem oraz o suwerenność państw członkowskich i ich realny wpływ na decyzje podejmowane w Unii. Polska nie może być jedynie płatnikiem i wykonawcą woli Berlina czy Brukseli. Musi zachować prawo do decydowania o sprawach, które dotyczą jej interesów.
— Anna Bryłka (@annabrylka) November 10, 2026
To ważna zmiana, ponieważ oznacza próbę wpisania finansowania Ukrainy na stałe w przyszłe ramy budżetowe UE, niezależnie od tego, jakie rządy będą sprawować władzę w poszczególnych państwach. Równolegle pojawiają się postulaty odejścia od zasady jednomyślności przy zatwierdzaniu przyszłej pomocy dla Ukrainy, aby pojedyncze państwa nie mogły blokować kolejnych unijnych pakietów pomocowych.
Rodzą się więc poważne pytania o kontrolę nad unijnym budżetem, wspólnym zadłużeniem oraz o suwerenność państw członkowskich i ich realny wpływ na decyzje podejmowane w Unii. Polska nie może być jedynie płatnikiem i wykonawcą woli Berlina czy Brukseli. Musi zachować prawo do decydowania o sprawach, które dotyczą jej interesów.
