Zdjęcie: X/Piotr Bartosz

Jak zmieniał się ruch homoseksualistów do niekończących się liter LGBTQIAAS++?

Piotr Bartosz – krakowski działacz Konfederacji

Ideologia, która ewoluowała z pierwotnych postulatów równości prawnej osób homoseksualnych (głównie dekryminalizacja i ochrona przed dyskryminacją) w kierunku znacznie szerszego projektu społeczno-kulturowego.

1️⃣ Start: Tolerancja i równouprawnienie dorosłych homoseksualistów (lata 60.–90.).

2️⃣ Krok dalej: Legalizacja małżeństw jednopłciowych + adopcja („to tylko miłość”).

3️⃣ Następny krok: Transgender – „kobiety z penisem” w damskich szatniach, sportach, więzieniach. Statystyki pokazują problemy (np. przypadki gwałtów w więzieniach kobiecych po umieszczeniu biologicznych mężczyzn).

4️⃣ Dalej: Non-binary, genderfluid, „płci” jako spektrum (ponad 70+ „tożsamości” w niektórych systemach). Szkoły uczą dzieci, że płeć jest „przypisaną przy urodzeniu”.

5️⃣ Kolejne: Poliamoria, „chosen family”, atak na „heteronormatywność” i monogamię. Niektóre środowiska queer gloryfikują kink, BDSM, „age play” czy furries jako „wyzwolenie”.

6️⃣ Granica: Pojawiają się już próby normalizacji „minor attracted persons” (MAPs) w akademickich kręgach (artykuły w niektórych czasopismach socjologicznych). Skrajni aktywiści domagają się obniżenia wieku zgody lub „afirmacji” dla dzieci. W Europie (np. niektóre kraje skandynawskie, Niemcy, Kanada) dochodzi do przypadków, gdzie rodzice tracą prawa do dzieci, jeśli nie afirmują tranzycji.

Progresywizm LGBT w swojej radykalnej formie to nie „miłość i tolerancja”, tylko ideologia, która testuje, jak daleko społeczeństwo pozwoli posunąć się w odrzucaniu rzeczywistości biologicznej i norm rozwojowych. Historia pokazuje, że kiedy jedna granica pada, kolejne padają szybciej.